Senin Köylerin - Cesare Pavese

Senin Köylerin Cesare Pavese'nin okuduğum dördüncü kitabı ve yazarın da ilk romanı. Bu zamana okuduğum kitaplarını hep sevdim ve her sene de en az bir Pavese okuyorum azimli bir şekilde. Senin Köylerin yazarın stilinin gerçekten çok değiştiği bir kitap. Diğer kitaplarındaki stili kadar hoşuma gitmese de Pavese bu kitapta da kendini gösteriyor diyebilirim.

Senin Köylerin Kuzey İtalya kırsalındaki hayata bir göz atıyor. Bir aile üzerinden kırsala göz atsak da az çok tüm İtalya kırsalını görmek mümkün diyebilirim. Açıkçası bizim ülkemizdeki kırsalla aralarındaki benzerlik de beni şaşırtmadı değil. Evin en büyük kadının her zaman ve ne olursa olsun erkek evlada ya da toruna olan aşkı ve o erkeğin tüm dengesizlikleri ve affedilmeyecek hatalarına rağmen affedilmesi... Kadınların canının bir sığır kadar önemli olduğu o kırsallar... Ah bir de kırsalın sıcağındaki aşklar ve arkadaşlıklar. Önerim bu kitaptan önce yazarın diğer kitaplarını okumanız olabilir çünkü dediğim gibi bu kitapta stili oldukça farklı. Bu kitabı okuyup da Pavese'yi tamamen hayatınızdan çıkarmanız çok yazık olur. Keyifle!

Tanıtım yazısı:

Hayatı boyunca yalnız yaşayan Cesare Pavese, 1950 yılı Ağustos’unda, Torino’da bir otel odasında intihar ettiği zaman, sevenleri onun eski bir şiirinde tasarladığı ölümü bulduğunu düşünmüşlerdi: “Yataktan kalkmak gerekmeyecek / Yalnız şafak girecek bomboş odaya.”

Pavese’nin ilk romanı olan Senin Köylerin, 1941 yılında basılır basılmaz edebiyat dünyasının dikkatini üzerine çekmişti. Topladığı övgülerin yanı sıra ağır eleştirilere de maruz kalan roman, bugün İtalyan “yeni gerçekçiliği”nin ilk örneklerinden biri kabul ediliyor.

Cesare Pavese, Kuzey İtalya kırsalını anlattığı Senin Köylerin’de, elindeki malzemeyi ne kadar iyi tanıdığını, romandaki kişileri ve köyleri kaleminden önce yüreğiyle yoğurduğunu okuyucuya hissettiriyor. Senin Köylerin, insanın derinliklerini dile getiren, eşsiz bir roman.

Buradan satın alın; Senin Köylerin - Cesare Pavese

Bu kitapla ne içilir: Gündüz okuyacaksanız buz gibi elmalı limonata, akşam okuyacaksınız da beyaz şarap.

Bu kitapla ne dinlenir: Al Morning Classical Guitar iyi gider diye düşünüyorum ama sevdiğiniz sakin bir radyo istasyonu da tatlı olabilir.

Ay ve Şenlik Ateşleri - Cesare Pavese

Ay ve Şenlik Ateşleri Cesare Pavese'nin Ağustos'ta Tatil ve Yalnız Kadınlar Arasında adlı kitaplarından sonra okuduğum üçüncü kitabı oldu. Fark ettim de, ben bu yazarı özlüyorum. Sırf bu yüzden her sene muhakkak bir Pavese kitabı okuyorum. İtalya'nın o güzelim ortamına beni ışınlayan her kitabı sevsem de Pavese'nin ruhuna ayrı bir hayran kalıyorum.

Ay ve Şenlik Ateşleri konusu itibariye beni özellikle etkileyen bir kitap oldu. Benim de (ve aslında eminim birçok kişinin) aklımda gitmek, hep uzaklara gitmek ve belki bir gün geri dönmek düşüncesi var. Bu kitabın ana karakteri Anguilla da Amerika'da yaşadıktan sonra yine İtalya'ya yıllar yıllar önce yaşadığı köyüne dönüyor. Arada sırada geçmişten kesitler de anlatan kitap beni fazlasıyla hüzünlendirdi, bir güzel kanıma girdi. İnsanı böylesine üzen bir kitap nasıl oluyor da bu kadar seviliyor diye düşünmeden edemedim. Çok derinde bir yerlere dokunuyor işte... Savaşın etkileri, faşizmin yok ettiği ve yok edemediğini de mahvettiği hayatları okudukça insanlara ve insanlığa yine çok kızacaksınız. Ancak bir yandan da İtalya'da küçücük bir köyde akıp giden hayatı gözleyecek, orada bir süre daha kalmak için elinizden geleni yapacaksınız. Keyifle!

Tanıtım yazısı:

Yaşamını bir otel odasında kendi elleriyle noktalayan, çağdaş İtalyan edebiyatının büyük ustası Cesare Pavese (1908-1950) 1949 yılının eylül-kasım ayları arasında yazdığı son romanı "Ay ve Şenlik Ateşleri"nde, kalemiyle yarattığı dünyanın bireşimini yapıyor sanki. Kendi geçmişiyle ve okurlarıyla hesaplaşıyor. Amerika'da para-pul sahibi olduktan sonra, İkinci Dünya Savaşının hemen ertesinde doğduğu köye dönen Anguilla, eski arkadaşı Nuto ile yaptığı konuşmalar aracılığıyla çocukluğunun günlerine, kişilerine döner ve direnişçilere ihanet ettiği için öldürülen genç bir kızın ölüsünün yakıldığı ateş, aynı zamanda geçmişin de küllerini savuran bir şenlik ateşine dönüşür. Kişisel anılarla bezeli geçmişi dengeleyen şimdiki zaman da, aynı oranda çetindir ve simgesini ailesini öldürdükten sonra evini tutuşturarak bir başka şenlik ateşi yakan köylü Valino'da bulur...
Buradan satın alın: Ay ve Şenlik Ateşleri - Cesare Pavese

Bu kitapla ne içilir: İlla şarap, bol bol şarap. Mutlaka İtalya'dan.
Bu kitapla ne dinlenir: Kitap sizi biraz hüzünlendirecekse de şu çalma listesi her şeyin üstesinden gelir derim: Italian Restaurant Music of Italy

Cesare Pavese - Ağustosta Tatil

Ağustosta Tatil Cesare Pavese'nin Yalnız Kadınlar Arasında'dan sonra okuduğum ikinci kitabı oldu. Hem başlığı hem kapağındaki Van Gogh resmi gerçekten cezbedici bir kitap Ağustos'ta Tatil. İçinde yer alan öykülere gelince... İşte o öyküler insandan insana farklı etkiler yaratacaklar, orası kesin. İlk birkaç öyküyü okuduktan sonra düşündüğüm ilk şey bu olmuştu.

Ben kırasala her zaman çok düşkün bir insan oldum. Çocukken bile uçsuz bucaksız uzanan ekin tarlaları, yumuşakça ufuk çizgisinde uzanan tepeler bakmayı en çok sevdiğim şeyler arasında yer alıyordu. (Biraz değişik ve soru sorulmadıkça konuşmayan bir çocuk olduğum düşünülünce normal geliyor.) Büyüdükçe bu duygu daha da güçlendi. Hala da içimde büyümeye devam ediyor. O yüzden Cesare Pavese'nin bu kitaptaki öykülerini okumak hem çok canımı yaktı hem de içimi ısıttı. Hem çok kıskandım hem de öyküleri biraz olsun yaşayabildiğim için çok mutlu oldum anlayacağınız. Yazarın çocukken yaz tatillerini geçirdiği yer bir karakter olarak çıkıyor karşınıza. Her şeyine hayran kalıyorsunuz. Gelincik tarlalarından toprak yollarına kadar içinize işliyor. Geceleri gökyüzünün aydınlığı ve şenlik ateşleri gözünüzde canlanırken orada olmayı istemek dışında bir şey isteyemiyorsunuz ne yazık ki. Bir de Pavese'nin yalnızlığı anlatışı var ki işte o gerçekten deneyimlenmesi gereken bir durum. Biraz kendinize yakınlaşmak, biraz kırsalın havasını koklamak, biraz düşünmek istiyorsanız Ağustos'ta Tatil gerçekten çok hoşunuza gidecek bir öykü kitabı olabilir. Ancak belirtmeden edemeyeceğim, başlığına bakıp da bir yaz kitabı olduğunu sanmayın.

Tanıtım yazısı:

Cesare Pavese, İkinci Dünya Savaşı'nın acı koşulları içinde yetişen İtalyan edebiyatçılar kuşağından bir yazar. Okurlarımızın tanıdığı Can Yayınları arasında çıkan birçok kitabıyla tanıdığı Cesare Pavese, çürüyen değerlere, yok olan güzelliklere karşı, insanları, çoğu kez kırlara, köylere çağırır. Oysa aradığı yalnızlıktır, günümüz insanının yalnızlığı. Ağustosta Tatil, her okunuşta anahtar bir kitap olma değerini yeniden hatırlatan bir yapıt. Bu kitaptaki öyküler, yazıldığı döneme ilişkin belgesel nitelik taşırken, yazarın anlatımındaki şiirselliğin oluşumu ve kuramı konusunda da okura ışık tutar. Öykülerin geçtiği dönemin Torino'sunda büyüyen bir çocuğun yazlarını başlı başına bir şenliktir. Kent, yazları bomboş kalır, oysa kırsal alanlar cıvıl cıvıldır. Torino'lu yazar Cesare Pavese, hem kentini, hem kentinin çevresindeki kırları, köyleri anlatırken, doğayı ve insanları tanımlamada gösterdiği titizlikle okuru dünyasına çekiyor.

Buradan satın alın: Cesare Pavese - Ağustosta Tatil

Bu kitapla ne içilir: En sevdiğiniz soğuk içecek.

Bu kitapla ne dinlenir: İtalya'dan en sevdiğiniz sanatçıyı dinleyin derim.

Cesare Pavese - Yalnız Kadınlar Arasında

Yalnız Kadınlar Arasında Pavese’nin okuduğum ilk kitabı. Bir hayli etkilendiğimi ve diğer kitaplarını da okuyacağımı söyleyebilirim. Sıradan hayatlardaki olayları enfes bir şekilde ele alıyor. Kitabı okurken kendi hayatıma sanki Pavese yazmışçasına dönüp baktım. Gayet şahane bir roman olurdu diye düşündüm. Benim hayatımın şahaneliğinden değil, Pavese’nin böylesine güçlü bir yazar oluşundan.

Fonda İtalya, başrollerde “bizlerden biri” diyebileceğimiz “değişik” kadınlar ve birbirine bağlı sürüp giden hayatlar... Bu hayatlar sürüp giderken insanların dert edindikleri şeyleri, bu dertlerle ne kadar ve nasıl başa çıkabildiklerini okuyoruz. Hepsini de çocukluğunun geçtiği yere yıllar sonra gelen Rosetta’ın gözünden görüyoruz. Rosetta’nın gözlemleri, davranışları, düşünceleri belki size çok yakın ya da tamamen yabancı gelecek ama bir okur olarak insandan insana ne değişken olduğumuzu göreceksiniz. Pavese insanları, özellikleri kadınları çok güzel anlatıyor. Dilinin sadeliğine, karakterlerin insanlığına bayılacaksınız. 

Tanıtım yazısı:

İtalyan edebiyatında yeni gerçekçilik akımının kurucusu olarak kabul edilen Cesare Pavese bir kere daha sıradan hayatın ötesine geçerek insanı saran büyük yalnızlığın ve hüznün romanını yazıyor. Çocukluk yıllarını geçirdiği Torino'ya bu kez bir iş kadını olarak dönen Clelia'nın, resim sergilerinde, bohem çevrelerde karşılaşıp dostluk kuracağı kadınlar, bir mutluluk hayalinin peşindedir. Mutluluğun anahtarı kimisi için erkek, kimisi için eşcinsellik, kimisi için para, kimisi içinse ölümdür. Clelia'nın, bir otel odasında intihara giriştiğine tanık olduğu Rosetta'yla kuracağı dostluk, genç kadını yaşama bağlayabilecek midir?

Bu sorunun yanıtı kitapta nasıldır, okumadan bilinmez. Ancak Pavese kendi açısından bu yanıtı hiçbir zaman veremeyecektir. Kahramanı Rosetta gibi, Torino'da bir otel odasında intiharı denemiş, ancak o, sonuna dek giderek yaşama veda etmiştir.

Buradan satın alın; Cesare Pavese - Yalnız Kadınlar Arasında

Bu kitapla ne içilir: Sıcak şarap.

Bu kitapla ne dinlenir: Claudio Villa çok iyi gider!