Baskervillelerin Köpeği - Arthur Conan Doyle

20’nci yüzyılın başlarında yayınlanmış bir roman bugün tekrar tekrar basılıyorsa, içinde Arthur Conan Doyle’un yine bugün, halen çok sevilen karakteri Sherlock Holmes varsa ve ona Dr. John Watson eşlik ediyorsa insan merak etmez mi bu kitabı? Eder tabii. Peki hayalet köpek ve yüzyıllar boyu süregelen bir aile laneti desem? İyice meraklandığınızı hissedebiliyorum…

Lanetli Baskerville’ler canavar bir köpek tarafından teker teker öldürülüyor. Charles Baskerville’in ölümünden sonra da cesedinin etrafında köpeğin (ki hayalet köpek bu) ayak izleri bulununca ölümünün gerçek nedenini bulması için minnoş Sherlock Holmes’a başvuruyorlar. Sırada da Charles’ın varisi Henry Baskerville’in olmasından korkuyorlar haliyle. Bu işin sırrını çözmek ve Henry’nin hayatını kurtarmak da Sherlock Holmes ve asistanı Dr. Watson’a kalıyor.

Gizemi bozmak istemediğim için fazla bir şey söylemek de istemiyorum açıkçası. Ama Sherlock Holmes ve Dr. Watson’ın maceralarından haberdarsanız, sizi ne kadar eğlenceli ve gizemli bir yolculuğun beklediğini tahmin edebilirsiniz!

Tanıtım Yazısı: 

"Çorak manzara, yalnızlık duygusu ve görevin gizemiyle aciliyeti, hepsi kalbimi titretiyordu."

Sherlock Holmes'un sağ kolu Dr. Watson, Baskerville Malikâne­si'nin gizemini çözmek için gittiği bataklık arazide, duygularını böyle dile getiriyordu.

Bugüne kadar yazılmış en büyük suç romanlarından biri olan Baskerville'lerin Köpeği, yine Dr. Watson'un ağzından Sherlock Holmes'a yeni bir tanım kazandırdı: Dr. Watson ünlü dedektifi, suç mahallini incelerken kullandığı yöntem ve araştırma tekniklerine bakarak, "kokusunu aldığı şeyi buluncaya kadar yılmadan koşup duran, iyi eğitimli, safkan bir av köpeği"ne benzetti.

Conan Doyle, Baskerville'lerin Köpeği'nde akılla doğaüstü gücün, bilimsel gerçekle batılın, iyilikle kötülüğün zorlu bir savaşta karşı karşıya gelişini dile getirir.

Buradan satın alın; Baskervillelerin Köpeği - Arthur Conan Doyle

Bu kitapla ne içilir: Earl Grey çay; sütlü

Bu kitapla ne dinlenir: Matthew Sweet - Dark Secret

Otranto Şatosu - Horace Walpole

Ortanto Şatosu, minik görünmesiyle sizi kandırabilecek kitaplardan. 1764 yılında yazılan Ortanto Şatosu, aynı zamanda “ilk gotik kitap” olarak da anılıyor. Okumasının çok kolay olmadığını itiraf edeyim ve haliyle anlaması da biraz zor kitabı.

Gotik, karanlık bir şatoda geçiyor hikayemiz. Manfred abimiz, evlenmek üzere nişanlı olan hasta oğlunun ani ölümü ile sarsılıyor. Zaten garip bir şekilde ölüyor çocukcağız ama bunun en kötü yanı, artık Manfred’in varlığını bırakabileceği bir oğlunun olmaması. Ancak sonrasında çok daha garip bir şey oluyor: Manfred, kendi karısını bir kenara atıp, oğlunun nişanlısıyla evlenmeye karar veriyor. Sonunda da bir şovalyeden ailenin sırrını öğreniyoruz.

Şimdiye kadar okuduğum gotik kitaplardan (ki çok eskiden yazılanlar da dahil buna) en zor katlandığım buydu sanırım. Ancak benim gibi bu türe ilgisi olan biriyseniz, “ilk” olduğu için bu kitabı da okumanız lazım diye düşünüyorum; en kötüsü gotik romanlar neymiş, ne olmuş anlamak için.

Tanıtım Yazısı:

"Gotik" terimini edebiyat alanında ilk kullanan kişi olarak bilinen Walpole, 1764'te kendi özel basımevinde hazırladığı Otranto Şatosu'nun toplumda nasıl karşılanacağını kestiremediği için, kitabı XVI. yüzyıldan kalma İtalyanca eski bir elyazmasının çevirisi olarak sundu. İlk baskının kapağında "Otranto Aziz Nicholas Kilisesi Kilise Heyeti Üyesi Onuphrio'nun yazdığı İtalyanca aslından William Marshal tarafından çevrilmiştir" ibaresi vardı. İkinci baskıdaysa ne çevirmen adı vardı, ne de yazar.

Şöyle der Walpole bir mektubunda: "Uyandığımda o düşten anımsadığım tek şey, kendimi bir Ortaçağ şatosunda görmemdi (benim gibi kafası Gotik hikâyelerle dolu biri için bu mekân çok doğal sayılır); hayli yüksek bir merdivenin en tepesinde, tırabzanın üzerinde son derece büyük bir zırhlı el gördüm. O akşam oturdum ve ne söyleyeceğimi, ne anlatacağımı bilmeden yazmaya koyuldum. Yazdıkça hikâye gelişti, benim de hoşuma gitmeye başladı (üstelik politikadan başka bir şey düşünebildiğim için de çok seviniyordum); kısacası kendimi öylesine kaptırdım ki, kitabı iki aydan kısa sürede bitirdim."

Buradan satın alın; Otranto Şatosu - Horace Walpole

Bu kitapla ne içilir: Rakı

Bu kitapla ne dinlenir: I Am Ghost - Our Friend Lazarus Sleeps

Grazia Deledda - Sardinya Efsaneleri

1926 Nobel Edebiyat Ödüllü Grazia Deledda, Sardinya'da doğmuş. "Sardinya'nın sesi" olarak anılan yazar, evlendikten sonra Roma'ya taşınsa da doğduğu yerdeki hayatın zorluklarını hem anıları, hem de canlı tasvirleri birleştirerek anlatmaya devam etmiş. Ben ilk kez tanıştım kendisiyle ancak araştırmalarıma göre kitaplarında sık sık toplumun dayatılarına, sosyal değerlere değiniyor, bunların kurbanı olan insanları eleştirmeden ele alıyormuş. İşte bunların hepsi, Sardinya Efsaneleri'nde de var.

Sardinya, renkli, minnoş binaları, masmavi denizi, sevimli kayıklarıyla bildiğim ve üzerinde "bir gün gitsek keşke ya"dan öteye düşünmediğim bir yerdi. Çile çeken insanlar her yerde var; ada hayatı da hiç kolay olmasa gerek, ancak genellikle sevimli bir şekilde portrelenen bu adanın şeytana ve bu derece trajediye ev sahipliği yaptığını hayatta tahmin edemezdim. 

Sardinya Efsaneleri, şıp diye, tek solukta okuyabileceğiniz bir kitap. Sardinya'nın tahmin edemeyeceğiniz yüzünün yanı sıra karanlıktan yola çıkarak insan denen varlığın içine, zihnine de ışık tutuyor.

Tanıtım Yazısı: 

Her hazinenin kapısında bir lanet bekler sizi...
İtalyan edebiyatının büyük ozanı Deledda'nın kaleminde canlananSardinya Efsaneleri, kaderlerinde acı ve ölüm olan sıradan insanların sıra dışı öykülerini bir araya getiriyor. Bu öykülerde insan, ölümün karşısında merakına yenik düşerken, lanete açılan hazine kapılarında nöbet tutanların gösterdiği sonsuz karanlıkla tanışıyor.
Sardinya Efsaneleri, adından da anlaşılacağı gibi, bir derleme. Sardinya'nın geçit vermez dağları arasında yaşayan halkın aktardığı korkunç öyküleri derlemiş Grazia Deledda. Bu öyküler, yaşamları türlü korku ve hurafelerle dolu yoksul halkın geniş hayal gücüyle beslenen tekinsiz, tehlikelerle dolu dünyaları anlatıyor. Her biri birbirinden uğursuz bu on üç öykü, Sardinya topraklarında gömülü eşsiz hazinelere açılıyor. Ne var ki toprak, hazinelerin yatağı da olsa, yeraltı dünyasında onları bekleyen başkaları var: iblisler, cüceler, cinler, büyücüler...
Sardinya Efsaneleri küçük bir kitap. Deledda'nın, doğup büyüdüğü görkemli Sardinya için kaleme aldığı bir korku odası...

Buradan satın alın; Grazia Deledda - Sardinya Efsaneleri

Bu kitapla ne içilir: Buzlu su

Bu kitapla ne dinlenir: Metallica - The Unforgiven

Sheridan Le Fanu - Carmilla

Asabi bir ergenken Bram Stoker’ın kaleme aldığı Dracula’yı okuduğum günden beri içinde vampir olan her şeye hop diye atlıyorum; durduramıyorum kendimi. Eskiden, yani yine ben ergenken, pek de kolay bulunmuyordu böyle şeyler. Sonrasında Twilight’ın patlamasıyla (ki o seriyi bile zevkle okudum; vampir açlığıma veriyorum) coşup gittiler. Aslında iyi bir şey olması lazımdı bunun, özellikle benim gibi okurlar için. Ancak “insan kanı içmeyen vampirler” veya “insanlığını özleyen vampirler” ya da “insanlara özenen vampirler” derken iş iyice zıvanadan çıktı. Vampirliğin özü kayboldu resmen. İşte Carmilla, bana vampirleri ve bu hikayelerin beni neden heyecanlandırdığını tekrar hatırlattı.

Zaten hikaye Avrupa’da bir şatoda (kitaptaki adıyla ‘schloss’) başlayınca daha kafadan bir heyecan bastı beni. Babasıyla ve hizmetçileriyle bu şatoda yaşayan genç bir kız… Birdenbire misafirleri olan,  büyüleyici güzellikte, tuhaf huylara sahip bir misafir, Carmilla… Biz ‘babaya yavşar bu’ derken kıza sulanan bir misafir hatta… Ürkütücü binalar, kasvetli sokaklar, gri ormanlar ve kana olan açlığın yanı sıra akıl oyunları… Tam bir gotik vampir hikayesi yani!

Kitabın tanıtımında “Sheridan Le Fanu’nun kadınları, karanlığa eğilimleri ve ölüme yakınlıklarıyla, içimizdeki vampire ayna tutuyor” diye bir cümle var. Bunu da ana karakterimiz Laura ile babasına bakınca açıkça görebiliyoruz; Laura, biraz yaşından da olsa gerek bilinmeyene, karanlığa inanmaya daha meyilli. Babası ise her şeyi bilime bağlamaya meraklı. Le Fanu, son zamanlardaki pek çok örneğin tam tersine kan ve vahşet ile sekse değil, psikolojik gerilime ve karakterlerin içine işleyen karanlığa odaklanıyor.

“Edebiyatın ilk lezbiyen vampiri” Carmilla, atmosferiyle, bilinmezlikleriyle, tesadüfleriyle şaşırtacak sizi. Eğer Dracula’yı okuduysanız da Bram Stoker’ın bu kitaptan ne kadar etkilendiğini açıkça göreceksiniz. Bazı sahneler pat pat gelecek gözlerinizin önüne. Böyle orijinal bir hikaye bana çok iyi geldi açıkçası, umarım size de iyi gelir.

Tanıtım Yazısı:

Gençlik ve yalnızlık, güzel bir kızı doğaüstü güçlerin eline düşürebilir mi? Carmilla genç bir kız ile esrarengiz bir kadının ilişkisi üzerine kurulu bir öykü. Konuk olduğu malikâne ve çevresinde kısa sürede dehşetin ve ölümün ikizi haline gelen dişi bir vampirin, edebiyatın ilk lezbiyen vampirinin öyküsü.

Konusu, kişileri ve tekniğiyle Bram Stoker'ın Dracula'sı üzerinde azımsanamayacak izler bırakan, sonraları Edgar Allan Poe'nun deneyeceği gotik tarzıyla dikkat çeken Carmilla, çarpıcı ve bir o kadar da kışkırtıcı.

Sheridan Le Fanu'nün kadınları, karanlığa eğilimleri ve ölüme yakınlıklarıyla, içimizdeki vampire ayna tutuyor. Lezbiyen aşk, kıskançlık ve cinsel arzunun kıskacında, Carmilla, vampir motifini benliğimizin karanlık sureti olarak yüzümüze vuruyor.

Buradan satın alın; Sheridan Le Fanu - Carmilla

Bu kitapla ne içilir: KAN! Şaka şaka. Kırmızı şarap için.

Bu kitapla ne dinlenir: HIM - Vampire Heart